Wednesday, August 31, 2005

Day 37: Cebu Exile

Day 37, tuesday....

STILL in Cebu.... extended na naman kame... from July 31, na naging August 31, ngayon naman, September 24.... (that's earliest possible)

waaaaaaaaaahhhhhhhh!!!!!!!!!!!!!!!!!! uwing-uwi na ko...

i never thought i'd say this, pero gusto kong kumain ng gulay!!! yung totoong gulay, di tulad dito na nilubog muna sa mantika bago i-serve... huhuhuhu.... in cebu, pigs grow on trees... they're everywhere... in every possible form... mostly ihaw... cholesterol and cancer combo meal!

------

got a jabber message from melissa, balik-nsp na sya today.

WELCOME BACK ME-ME!!! :P

too bad we are not there in manila to welcome her... :(

------

OT galore na naman 'to... release na bukas...
we have to be on standby for "coming" IT bugs...

-----

my head hurts.... grabe... parang binibiyak!!! grrr... di ko pa dala yung biogesic namin... of all days....

Monday, August 29, 2005

Snoopies........snoppies..... snoopies......

Nyahahahahhaa....
I've collected all 8!!!

salamat ke jas na nag-tsagang kumain sa McDo
ng ilang araw kasama ko.... hehehe.....

What would prompt anyone with a right mind to collect such things???
Aside from the fact that i've been in exile for about 36 days here in Cebu, and have virtually eaten no form of vegetation whatsoever.... wala lang.... GUSTO KO E.... nyaaah!!!

kakasira ng image.... nahahawa na ko ke jas... im starting to make weird sounds... it's scary....

Sunday, August 07, 2005

Day 14 : Cebu Exile

Day 14, saturday....

jas is feeling better...
wala na sya lagnat, so nag-OT din sya today.
nag-lunch kame sa e-diner with denden, frank, and carlo.
wala pa cna sally at arlene..... napuyat cguro kahapon...tsk....tsk...

bawal kame mag-OT pag sunday, so bukas, baka punta na lang kame mall....
o kaya tulog buong araw.... :) at syempre... KAIN....

birthday ng pla ni matt today! :) Happy birthday mateo!!!

ok, back to work....


Saturday, August 06, 2005

Day 13 : Cebu Exile

Pagkatapos ng ilang araw na eat-all-you-can at unlimited rice…. ang dinner ko lang ngayon ay chicken sandwich ng hotel… :(

It’s 11:25pm…. OT uli (anu bang bago?!) At GUTOM na ko… huhuhuhu…

Need to eat…. Need to sleep….


May sakit si jas. Di sya pumasok today. Tsk..tsk… kawawang bata….

Bangag na ang mga tao dito sa office…

Uwi na kme hotel…. Sa wakas….

Friday, August 05, 2005

BAKET?!!!

word for the day: BAKET???!!!! :(

sabi nila, lahat daw may dahilan.... pero pano kung hindi mo maintindihan yung dahilan?


"BAKET???!!! "

Tuesday, August 02, 2005

barbie the singles

wooooooohooooooooo!!!!!!
nakabili na ko ng first solo album ni Barbie Almalbis entitled "barbie - the singles".
sooooooooooobrang tuwang-tuwa ako!!!! as in!!!!
I was actually looking for the first album ng Barbie's Cradle. Nagulat na lang ako nung nakita kong na-release na pla yung solo album nya..... hindi kase ako nakakabasa ng email lately from the yahoogroup... (oo, diehard fan ako!!!! may reklamo?! hehehe.... )
at ito pa ang matindi.... meron syang kasamang VCD!!!! woooohooooooooo!!!!!!
sobrang saya ko tlaga! nawala yung antok ko at nagtata-talon ako sa SM(Cebu)
Sana lang makapunta ako sa official album launching pra ma-pa-sign ko lahat ng CD's ko....
Woooooooooohoooooooooooo!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Sunday, July 31, 2005

“Sa 31…uwi na tyo…”

AM: “sa 31, uwi na tyo sa Manila”

Ako: “Yehey!!!!!”

AM: “August 31!”

Ako: “huh????!!!! Hindi ba july 31?!!!! Nooooo……”

Ako: “Pang-one week lang ang mga damit ko…. Noooooooo…..”

Tsk…tsk…. From 1 week to 1 week and 1 month!!! Huhuhu….

Lahat tlaga ng dala kong gamit, for 1 week lang. Dito na nga ako sa Cebu bumili ng toiletries… di ko na dinala yung kikay basket ko sa Manila, sabi ko kase sa sarili ko, “sus! One week lang naman…” Eto ako ngayon…. Nanunuyot ang skin at lips, nangangati ang ngipin, etc…etc….….. I need my kikay basket!!!

Que: Kitchie Nadal’s Ellipse cologne commercial, “…..Kikay din ako…” (kakasira ng image ‘to)

Pro yung “kikay basket” ko, hindi naman kalandian lang…. NEEDs yun noh!

Anyway, balik sa kwento….

Bibili na lang ako cguro dito ng mga “NEEDs” ko….. bahala ng mag-doble pagbalik ko ng manila. Bibili na rin ako ditto ng damit, pra instant souvenir na rin.

Ok din naman na na-extend kame… atleast may makakasama c jas for another month, especially now na aalis na c gloi…

Plus, syempre yung daily allowance… hehehe….

Naku, mauuna pang bumalik sa Manila yung mga nag-AOTS…. Tsk…tsk… sayang, hindi naming sila ma-we-welcome… hay….

I hate to admit it, pro I miss home… as in family ko… huhuhu….

Miss ko na rin ang Manila office and my NSP-manila friends….

I miss my barkada… dapat pla naka-gimik muna kame bago ako umalis…. Tsk..tsk… patay! Ako ang man-lilibre nito pagbalik ko….tsk..tsk… bilan ko na lang cla ng Otap at danggit…. Hehehe…..

In summation…. TAKE ME HOME!!!! Hehehe… OA ba? hehehe

Wednesday, July 27, 2005

Cebu?! ...... B?

"Im in Cebu right now.... on BT"..... naks! professional ang dating! hehehehe
so far, masaya naman...... pro syempre may mga na-mi-miss din ako na alam kong sa Manila lang meron.... buti na lang one week lang ako dito...


Tuesday, July 26, 2005

Fiesta class?!

Instead of economy class, pal decided to call it "fiesta class". It's like saying "no, it's not because you're poor that you are in this section, it's just that u like being cramped- up with a bunch of strangers! Prang fiesta!?!" minus the good food, that is!

Saturday, July 23, 2005

And the death toll rises...

Nakapatay n nman ako ng ipis. And guess what, 3 uli. It really comes in thrice! Hehehe... Ang kapal kse ng mukha nila... Ndi n cla s kitchen tumatambay... S kwarto n nmin! Grabe noh?!
Ung unang victim, npansin ko habang nakaupo ako s kama ko. So kinuha ko ung tsinelas ko. Hawak ko n ung tsinelas s kamay ko, couple of inches over the ipis. Matagal syang nkatigil... Ako rin tuloy, npa freeze... Parang western movie... Duel to death ang dating.... Hanggang s natauhan ako..."teka... Ipis to e!" then... PAK!!! One down! Ang dali naman! Parang bonus round o kaya training level ng isang video game! First time kong pumatay ng ipis ng ganong ka-close... Once again, i felt so powerful... Hahaha...
Pag katapos nun, umupo uli ako s kama ko. Ilang seconds lng, may nkita ako s aking peripheral vision... I sensed a disturbance in the force!!! Nak ng... May ipis uli?! So syemre hinabol ko... Iba itong isang ito... Ang bilis tumakbo! So ako nman parang baliw n habol lng ng habol... "go ahead... Run... Run... Maaabutan din kita... Bwaaahahaha" Ngtago sya sulok... Hanggang nkita ko sya uli... This time ang aking weapon of choice ay rolled up cartolina... Pagkatapos nming libutin ang kwarto...Na-corner ko rin sya s may gilid ng pinto... Then... PAK!!! Headshot! One hit did it all! Sa sobrang lakas ng palo ko, nabali ung cartolina. 2 down! Dahil s confidence boost n binigay s akin ng 2kills ko for 2day, naisipan kong icheck kung meron pang ipis s kwarto... Tinignan ko ung mga gilid-gilid... Aba! Meron pa nga! Nahirapan akong patayin tong isang to... Fitting n sya ang aking last kill 2day... Parang last level ng video game... Bida vs big bad bossing... Anyway, Nakita ko sya s gilid ng kama. So inusog ko ung kama... Hawak ko parin ung cartolina, but this time ang paghawak ko s kanya ay parang paghawak ng isang survivor contestant s isang fishing spear... Astig! Balik s kwento...Na tyempohan ko c "bossing ipis"... Pak!!! Aba! Buhay p! S ulo ko tinamaan ha?! Lalo pa atang bumilis kumilos! Ngsumiksik sya s maliit n butas s wall, pro di ko sya tinantanan! Naka lagpas bente yata akong hampas dun s hinayupak n ipis n un! At nka atleast 5 fight locations kame! Akalain mo un! Nkagapang pa s kung sansan! May balak atang mamasyal 2 ha?! O etong syo!!! Pak! Pak! Pak!!! Finally! Napatay ko din!!! Pinagpawisan ako dun ha!! 3 down!

Tale of the tape:
blue corner:
Ninya aka "ipis killer"
6-wins 0-loss 1-draw
age: 22
reach: abot hanggang 1st level ng cabinet sa CR ng apartment
weight: none of your business

red corner:
ipis bossing
0-wins 1-loss 0-draw
age: couple of days
reach: a few millimeters
weight: roughly around 3 paper clips.

Winner by way of knockout :
Ninya aka "ipis killer"!!!!!!!!! bwaaaaaahahahaha.......

Friday, July 22, 2005

Series of adjustments #1 : Women in towels

Weird for some na tawagin ko itong “adjustment” . yes, I know, babae din ako, kaya dapat okay lang kung may makikita akong isa pang babae na naka-twalya lang…. Pro seriously, medyo uncomfortable tlaga ako. Siguro dahil puro lalaki ang mga kapatid ko. Kung meron cguro akong makikitang lalaki na naka-twalya lang, wala lang…. So, anu ngayon?! Pro kung babae… ewan… weird tlaga…. Pro im slowly getting used to it… kung ang kasama mo ba naman sa kwarto halos 15mins na naka-towel lang! Hehehe… peace mabs!


.... more series of adjustments to come.... :)

Murder @ Honda street

Since nag-move-in kame ng apartment ni mabs, marami-rami na kaming napapatay…. Na ipis…. Hehehe…..

Nung first few days, si mabs lang ang may lakas ng loob na patayin sila, I,on the otherhand, just sat in one corner, thinking of a peaceful means to end the massacre (in short, I WAS FREAKIN’ SCARED!!!!) But yesterday was a breakthrough! I killed, not one, not two, but THREE!!!! Bwaaaaahahahahahaha….. I feel soooooo powerful….. Hindi naman sa tipong hinu-hunt ko sila… pinapatulan ko lang e yung mga walang pakundangang naglalakad out in the open, yung tipong feeling nya ndi sya ipis! Ang kapal ng mukha db?! O, yan tuloy! Tinapakan sya!

I remember the first time na nakakita ako ng ipis sa apartment. Gabi nun, pagbukas ko ng ilaw sa may kitchen, nandun, 3 sila. Nagtakbuhan cla nung sumigaw ako ng “ipis!” … takot cguro sila sa ipis… who knows?! With those small brains, malay ba nilang ipis sila? Labo ba? Hahahaha…. Labo!

Surprise! Surprise!

Ang tagal ko ng gustong ilagay sa blog ko na pupunta ako ng Cebu, pro di ko malagay, baka kse makita ni gloi at jas (friends assigned in Cebu) Gusto namin kasi silang I-surprise… Pero syempre, dahil nasa Pilipinas tyo, walang simbilis ang tsismis…. Nalaman din nila na pupunta kame. At ang mga loka-loka… napag-isipan pa kaming pag- tripan!?! Sabi ba naman sa amin uuwi na daw sila ng manila this Sunday (same day na pupunta kming Cebu)…..syempre ako naman ‘tong uto-uto na naniwala….. muntik na kong mapasigaw sa cubicle ko….. sa isip-isip ko… “bad trip! Stupid surprise! Dapat sinabi na namin noon pa, pra di muna cla nag-request na umuwi sa manila…. Huhuhuhuhu…”

buti na lang umamin din sila….. at around breaktime, nag-email cla, “Mabuhay, Welcome to Cebu!”…. Muntik na kong maubusan ng dugo! Anak ng!!!!!!!

Note to self: “Surprise surprise pa kse e, yan tuloy, ikaw ang na-surprise! Hhmmpp!”

And the curse strikes once more!

Pupunta akong Cebu…. After staying in the apartment for nearly a week… iiwan ko muna sya. Buti na lang at one week lang ako ng Cebu. Madami pa kasi akong balak gawin sa apartment. Medyo disorganized pa lahat, sobrang busy kse lately.

Anyways, medyo excited na din ako. First time ko kseng magpupunta ng Cebu. At syempre makikita ko na cla jas at gloi! (oi, kung nababasa nyo ito, wag muna kayo ma-touch! May atraso pa kayo!…hehehehe)

Sunday, July 17, 2005

good way to end the day… with just a smile!.

On my way home, I decided to take the bus… which was a big mistake… TRAFFIC!!! So habang pissed-off akong naka-upo sa bus… bigla akong napa-ngiti… pinapatugtog kase sa radyo yung “just a smile” ni Barbie Almalbis…
first time kong narinig yung full length version ngayon. Ito yung sa commercial ng close-up yung “u make me feel like I, I feel closer to the sky. When u save the day with just a smile….” (di ko sure yung exact lyrics… :) )
Haaay…. Ewan ko ba… pro I really feel so drawn to Barbie… pag naririnig ko voice nya, prang tumatalon yung heart ko… tipong na-fe-feel ko tlaga yung song pag sya yung kumakanta... (ang korni!!!) – sounds sooo lesbian ba?! Hahahaha…. Hindi noh! Pro cguro kung naging guy ako, malamang stalker na ko ni Barbie… hehehehe….

lessons learned today...

I went out to buy things I’ll be needing before I move in to the apartment…
I was really happy… I feel really independent! As in! indescribable… ang babaw noh?!
Medyo maraming kamalasang nang yari sa akin ngayong araw, pro ok lang din… marami akong natutunan ngayong araw:

1. never wear red if u plan to go to uniwide warehouse…
napagkamalan akong staff ng uniwide…. Apparently, ang uniform pla nila ay plain red shirt. And guess what, I was wearing one too!!!


2. I’m a lousy shopping cart “driver”
I never really shop that much stuff for me to use a shopping cart, I just usually use a basket. Pero kanina, I had to get a shopping cart since medyo malalaki yung mga bibilin ko. I never knew that “driving” one of those things required motor skills beyond what I developed! I almost knocked out a pile of items…twice!!! After a couple of minutes, I kinda got a hang of it…. At the end of the day, I think I just acquired a very valuable skill that i will someday impart on my childen and my children's children....

3. if u plan to shop, never bring something irreplaceable
I made a shopping list to make things easier and faster. I wrote it on my “mini notebook” which also contains things I need to do, reminders, schedule, and more importantly, some jibber-jabber poems I wrote…. Anyway, I placed my mini notebook on top of the shopping cart, and the next thing I knew, It was gone…. Kinabahan ako soooobra…. Baka kse may makabasa… nakakahiya!!! After a few seconds of panic, nakita ko, nahulog lang pla sya sa lower part ng cart…. Ggggrrrr….

4. a shopping list is an open-ended list.
as I said, I made a list pra mas mabilis at wala akong makalimutan. At the same time, it’s a good way of controlling how much money I’ll be spending. But in this case, the 12-item list grew to a 25-item list!!! So much for time and resource management!!!

5. never explore possible routes when carrying tons of stuff
after buying stuff from uniwide, I decided na idaan na cla sa apartment. I never had a chance to explore possible routes to and fro the apartment before… so I realized “hhmmnn…. Tignan ko kaya kung anu-anong pwede kong sakyan….” So, there I was, carrying “timba” w/ matching “tabo” and other stuff… (hahahaha… imagining this makes me really laugh!!!) along edsa cor. Shaw. Damn! Ang bigat pla!!! It took me 30 minutes to realize that!!! So I had it… naghanap na lang ako ng taxi… pro wala kong makita… L whenever I move to another spot, may biglang susulpot na taxi dun sa dati kong pwesto!!! Ggrrr… malas!!! So, confident na kaya ko pa, I took a chance at nag-bus ako, bahala na lumagpas! Once I reached the apartment, my hands were killing me…

Wednesday, July 13, 2005

Habang nasa bus...

tahimik akong naka-upo sa bus at nakikinig ng mp3 sa cel fone ko. nung tumakbo na ang bus, nagpatugtog ang driver. ok lang, di naman masyadong malakas kaya hindi istorbo sa pakikinig ko ng mp3. maya-maya, may mamang pumipito sa may upuan sa likod ko... ang lakas, as in feeling nya cguro part yung nguso nya sa isang orchestra. nakaka-inis!!! buti kung nasa tono!!! gggrrrr.... bwusit.... mga ilang kanta nya rin yun ginawa... once in a while naman tumitigil sya (at ako naman nagdadasal na sana hindi na sya pumito uli... much to my dismay)
sa maiksing panahong tumahimik si mamang sipol, yung katabi ko naman ang nambwusit... kumanta!!! gggrrr!!! kakainis!!!! ang pinapatugtog sa radio: "you'll be safe here" ng rivermaya. hala, sige, kanta... wala na nga sa tono, mali-mali pa ang lyrics.. "close ur eyes... dis a fear...." WTF!!!! gggrrr.... kakainis na tlaga... at habang nag-co-concert na ang katabi ko, naisipan ni manong sipol na kulang pa ng ingay! sumabay na rin sya!!! P#$@#^$#^!!! sa loob-loob ko, kung di lang masamang pumatay ng tao.... gggrrr.... At cguro na-sense ni God na baka maging mamamatay-tao nga ako..... himalang biglang pinatay ni manong driver ang radio!!! hallelluia!!! MAY HIMALA!!! (o di kaya na-badtrip na rin c manong driver!!) pro feeling ko tlaga nabunutan ako ng tinik.... haaayyy.... ang sarap pakinggan ng ugong ng makina, ng bakal na pinto, at higit sa lahat, ng aking mp3.....

Saturday, July 09, 2005

i had 2 choices...

this morning i woke up...
i had 2 choices...
1 - continue sleeping and wait for the time that i'll never wake up
2 - wake up, do my routine, and live my usual humdrum life...

i chose 2...
i guess that's a good start...

Friday, July 08, 2005

but this time in gratitude...

pagpasok ko ng gate, sinalubong ako ng dad ko...
"oh, bakit mugto mata mo? umiyak ka ba?!"
sabi ko, "ah, talaga?! ah, kse natulog ako sa bus" (syempre lie ito!)

mayamaya.... kumatok dad ko sa kwarto, pumasok sya...
sabi nya "bkit? anu problema? trabaho ba?"

di ako sumagot...

sabi nya "pagod ka na ba? kung ayaw mo na, tumigil ka na, di ka namin pipigilan,
alam mo namang di mo kailangang magtrabaho kung ayaw mo..."

sabi ko "ah?! hindi, wala tlaga, promise...."

sabi ng dad ko habang palabas ng kwarto "kung anu man yan, tandaan mo, nandito kami..."

had it been an ordinary day, hihiritan ko sana sya ng "korni mo tlaga, dy!... hehehe"
but this time, i just had to smile...

i, as all others, have been truly blessed...
amidst all sorrows, God always finds a way to comfort a weary soul...
and once again, i just had to cry...
but this time in gratitude...

i hate crying...

haaaay.....
i just had to cry....
and i hate crying especially in public....
but i just couldn't control it....
i guess the sum of all my sorrows surfaced today....
all that pent-up emotions.....
i never realized that i was really that sad, till now...
i guess all this time i was just brainwashing myself.....
drowning myself in laughter,
when I should have been long bloated in a sea of tears….
sad… so sad….